Eerder werk



Het eerdere werk van Machiel Braaksma bestond voor een groot deel uit kleine abstracte beeldjes ter grootte van een gemiddelde cactus, en had een deels vergelijkbare uitstraling.
Men zou deze textiele en van plasticklei gemaakte beelden als personages kunnen betitelen, die een schaamteloze innerlijke schoonheid aan de dag leggen.

Om het gevoel van een personage - dat actie kan ondernemen of op een bestaande situatie kan inhaken - te verhevigen, kon zo’n beeld van een attribuut worden voorzien.
Zo verschenen bv. onder de titel: ‘uit de serie Ondernemende Beelden’ lucifersdoosjes met de beeltenis van drie beelden erop en op de achterzijde het (rug)nummer een, twee of drie.
Deze doosjes waren een verlengstuk van de beelden en fungeerden a.h.w. als ambassadeurs, door op geschikte gelegenheden, zoals bij de opening van een expositie of tijdens de pauze van een voorstelling, prompt aanwezig te zijn. 




Deze beelden en de randverschijnselen eromheen, zoals twee animatiefilms, een medaille, een beeld als parachutist en een memoiresboek etc., vormden de aanleiding voor de uitnodiging voor een solotentoonstelling in het Fries Museum.

Aangezien de kleine beelden eerder tentoongesteld waren en de tentoonstellingsruimte groot was, werd besloten een nieuw werk te maken, toegespitst op deze gelegenheid en deze locatie.
Zo ontstond het Cacadoebeeld: een groot beeld dat de kleine beelden gezamenlijk kon vertegenwoordigen.

Dit beeld, bestaande uit een aantal grote letters op een trailer met tien wielen, was a.h.w. gemachtigd om de eerder gemaakte beelden te representeren.
De titel van het beeld luidde: ‘Onbekend woord dat een begrip wil worden’ en stak pontificaal 4,30 meter de ruimte in.
Het woord Cacadoe belichaamde de houding en het gedrag van de eerder gemaakte beelden.
Ze hadden gezamenlijk het woord Cacadoe als handtekening, keurmerk, groet en zo nodig vloek verheven en konden nu middels dit beeld groot aanwezig zijn.

medaille

Medaille voor het meest uitdagend beeld

1993 Brons, brandweerrood gespoten

In een kleinere zaal, omgedoopt tot de ‘salon van de herinnering’, werden alle bijproducten, die door de beelden zelf gegenereerd waren, getoond op een gemeenschappelijke sokkel.

Bij een daaropvolgende groepstentoonstelling in het Fries Museum werd gevraagd om het Cacadoebeeld in combinatie met een nieuw werk te exposeren.
Van het oorspronkelijke beeld werd nu - in omgekeerde volgorde - een voorloper gemaakt.
Dit beeld kreeg de titel: ‘Proto Cacadoebeeld, geantidateerd’.
Aan de hand van het originele beeld werd a.h.w. een oermodel gereconstrueerd.

Inmiddels is het oorspronkelijke Cacadoebeeld binnen het oeuvre van Braaksma tot een soort icoon uitgegroeid.
Eerst voorzag het beeld eerder gemaakt werk van een nieuwe impuls en nu voedt het nieuwe, verwante beelden, door het als moederbeeld betekenis en handen en voeten te geven.

Er volgde een reeks voertuigen waarbij Braaksma uitging van het standpunt dat wanneer een beeld een voertuig is, het bijna automatisch een missie krijgt.
Door een beeld de kenmerken van een voertuig mee te geven, kan het een offensief en slagvaardig beeld worden en zijn eigen demonstratieve logica hanteren.
Een beeld dat hier wellicht het verst in ging, was een vermeende onderzeeër, waarin de details van het voertuig haast gecodeerd het woord Cacadoe vormden en waarin tegelijkertijd het klinische en de strakke regie van een onderzeeër naar voren kwamen.
Alles was georganiseerd en de letters fungeerden als technologische zintuigen.
Machiel Braaksma’s voertuigen acteren als onbekende prototypes en pioniers. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onbekend woord dat een begrip wil worden

1996 hout, 430 x 153 x 121

Happy coincidence

 

 

Coup radical